Alone

Eden

Waltz of the eyes...

Αύριο θα φύγω

Αύριο θα φύγω Θα απογειωθώ σαν ένα Boing 747 Σήμερα είναι δύσκολο να μιλάς Μονάχα το σώμα σου μένει Μισθοφόροι αναλύουν το τελευταίο μου μόριο Θα έρθουν καλύτερες μέρες Θα έρθουν οι μέρες που θα συναρμολογήσουμε τις διαλυμένες ατμομηχανές Που θα βάλουμε σελοτέιπ στη γλώσσα του άστρου Που θα κολλήσουμε τις σχισμένες φωτογραφίες

Αύριο θα φύγω
Θα απογειωθώ σαν ένα αερόστατο
Σήμερα είναι δύσκολο να μιλάς
Μόνο το σώμα σου μένει

Μισθοφόροι αναλύουν το τελευταίο μου μόριο Θα έρθουν καλύτερες μέρες
Θα έρθουν οι μέρες που θα συναρμολογήσουμε τις διαλυμένες ατμομηχανές Που θα βάλουμε σελοτέιπ στη γλώσσα του άστρου
Θα έρθουν μέρες που θα κολλήσουμε τις σχισμένες φωτογραφίες

Αύριο θα φύγω

So, what’s wrong with the blueberry pie?

Elizabeth: I guess I’m just looking for a reason.
Jeremy: From my observations, sometimes it’s better off not knowing, and other times there’s no reason to be found.
Elizabeth: Everything has a reason.
Jeremy: Hmm. It’s like these pies and cakes. At the end of every night, the cheesecake and the apple pie are always completely gone. The peach cobbler and the chocolate mousse cake are nearly finished. . .but there’s always a whole blueberry pie left untouched.
Elizabeth: So, what’s wrong with the blueberry pie?
Jeremy: There’s nothing wrong with the blueberry pie. Just, people make other choices. You can’t blame the blueberry pie, just. . .no one wants it.
Elizabeth: Wait! I want a piece.

we've learned to feign

Down the dark of life
colours growing rife
and everything relates
mysteries and fates

Raining over
raining over me


Still within the light
self-deluding sight
don't you mind the pain
now we've learned to feign

Raining over
raining over me