Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

σεντόνια δίχτυα...




Σ' ακολουθώ
, σαν φως αχνό
μέσα στην καταιγίδα, ζω στο βυθό
μα σ' έχω για πυξίδα

Πριν να χαθώ μες στο κενό
σαν αστραπή σε είδα, γλυκιά ηχώ
να σπας την αλυσίδα

Μα το κορμί είν' αφορμή σε μια πορεία
και η σοφία το τέρμα της
Τρίζουν αρμοί σαν οδυρμοί και απλώνει η νύχτα σεντόνια δίχτυα, το δέρμα της

Σαν να γυρνώ σ' ότι αγαπώ
όμως αυτό δε φτάνει, σε προσπερνώ
μα σ' έχω για λιμάνι

Κρατώ κρυφό ό,τι μισώ
σ' ένα πυκνό σκοτάδι, πανί λευκό
κρατάω για σημάδι

5 σχόλια:

librarian είπε...

Καλημέρα! Επειδή ξέρω κάθε γωνία αυτού του νησιού, παίρνω όρκο ότι η φωτο είναι μια από τις πιο όμορφες γωνίες του.

do you read me? είπε...

Συμφωνώ... :)

Καλή σου μέρα librarian!

librarian είπε...

Καλημέρα από την Κέρκυρα λοιπόν!

do you read me? είπε...

από την Κέρκυρα στην Κέρκυρα! αμέ!

;)

do you read me? είπε...

καλησπέρα librarian,
είδα ότι είχα μήνυμα από εσένα... και το έχασα.

αν θες ξαναπόσταρε το!

:)