Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει




Όλα του κόσμου τα πουλιά
όπου κι αν φτερουγίσαν
όπου κι αν χτίσαν την φωλιά
όπου κι αν κελαηδήσαν

Εκεί που φτερουγίζει ο νους
εκεί που ξημερώνει
μαργώνουν τα πουλιά της γης
κι ούτε ένα δεν ζυγώνει

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει


Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

4 σχόλια:

STAGGER LEE είπε...

απ τα καλύτερα της κανά !!

Honeysuckle Rose είπε...

ni Μελια μου!
Ο νους μας ειναι αληταριο.
:)

do you read me? είπε...

....

:)

do you read me? είπε...

ναι Παντελή :)